پزشکی پیشگیری تغذیه خواص گیاهان دسته‌بندی نشده روان شناختی زیبایی ورزش

سلولهای سرطانی تخمدان برای متاستاز همکاری می کنند

سرطان تخمدان

میکروگراف بزرگنمایی متوسط ​​تومور تخمدان مخاطی با پتانسیل بدخیم کم (LMP). لکه H&E. میکروگراف نشان می دهد: اپیتلیوم مخاطی ساده (راست) و اپیتلیوم مخاطی که طبقه بندی شبه می شود (چپ – تشخیص تومور LMP). اپیتلیوم در یک معماری شبه مانند در بالای تصویر دیده می شود. اعتبار: نفرون / ویکی پدیا. CC BY-SA 3.0

هر تومور مشخصی از تعداد زیادی سلول تشکیل شده است که هر کدام می توانند متفاوت از همسایگان خود ظاهر یا رفتار کنند. یک تحقیق در حال ظهور نشان می دهد که این تفاوت ها می تواند بر پیشرفت بیماری یا نحوه پاسخ تومور به داروها تأثیر بگذارد.

اکنون ، یک مطالعه جدید توسط دانشمندان دانشکده پزشکی هاروارد نشان می دهد که چنین تنوع سلولی همچنین می تواند نقش مهمی در توانایی سرطان برای حمله به مکان های دوردست در سراسر بدن داشته باشد ، این روند به عنوان متاستاز شناخته می شود.

این تحقیق که روی موش ها انجام شده و در سال 2007 منتشر شده است ارتباطات طبیعت، یک تعامل زودگذر و همکاری بین سلولهای سرطانی تخمدان را شناسایی می کند که به سلولهای تومور غیر متاستاتیک در غیر این صورت امکان متاستاز را فراهم می کند.

این تیم زیرجمعیت سلولها را از تومورهای تخمدان انسان جدا کرده و دریافت که هیچ یک از آنها توانایی تشکیل تومورهای متاستاتیک را ندارد. اما وقتی برخی از زیرجمعیت ها با هم مخلوط می شوند ، یک فعل و انفعال بیوشیمیایی مشترک بین سلول ها به عنوان یک سوئیچ عمل می کند که باعث متاستاز می شود.

این یافته ها مکانیسم جدیدی را توضیح می دهد که باعث گسترش تومور می شود و مسیرهای جدیدی برای مطالعه پیشگیری یا طراحی درمانهای هدفمند علیه یکی از کشنده ترین ویژگی های سرطان باز می کند.

نویسنده ارشد مطالعه Joan Brugge ، استاد زیست شناسی سلولی لوئیز پوت فایفر در انستیتوی بلاواتنیک در HMS ، گفت: “تلاقی بین سلولهای بی ضرر درون تومور می تواند در تعیین ظرفیت متاستاتیک یک سرطان نقش اساسی داشته باشد.

بروژ ، که همچنین مدیر مشترک مرکز لودویگ در هاروارد است ، گفت: “این مکانیزم باید در تلاش برای شناسایی اهداف درمانی مرتبط برای چالش بسیار دشوار مسدود کردن متاستاز مورد توجه قرار گیرد.”

در حالی که دانشمندان برای درک بهتر نقش تنوع سلولی در تومورها تلاش می کنند ، شواهد نشان می دهد که سلول ها می توانند برای افزایش سرعت رشد و گسترش همکاری کنند. جزئیات چگونگی وقوع این امر اما تاکنون نامشخص مانده بود.

برای تحقیق ، بروژ و همکارانش ، به رهبری نویسنده اول Suha Naffar-Abu Amara ، همکار محقق HMS در زمینه زیست شناسی سلولی ، خصوصیات افراد و مخلوط های زیر جمعیت های سلول سرطانی گرفته شده از همان تومور را مطالعه کردند.

آنها بر روی یک رده سلولی مشتق شده از سرطان تخمدان انسان متمرکز شدند ، که به عنوان شناخته شده برای ایجاد تومورهای متاستاتیک هنگام پیوند به موش ها بود. این تیم سلول های منفرد متعددی را جدا کرده و هر سلول را به جمعیتی از کلون های یکسان گسترش داد. آنها براساس تفاوت در شکل سلول و رشد ، 11 نفر از این جمعیت را برای مطالعه انتخاب کردند.

کار تیمی گذرا

هنگامی که تیم مخلوطی از تمام 11 جمعیت کلونال را به شکم موش تزریق کرد ، رشد چشمگیر و تشکیل تومورهای جامد متاستاتیک را بر روی اندام های مختلف مطابق انتظار مشاهده کردند.

با این حال ، وقتی هر جمعیت به صورت جداگانه تزریق شد ، فقط یک کلون ، به نام CL31 ، رشد چشمگیری از خود نشان داد. بقیه یا راکد بودند ، تعدادشان کم شد یا کاملاً فوت کردند.

نکته قابل توجه ، هیچ یک از کلون ها ، از جمله CL31 ، به تنهایی قادر به ایجاد تومورهای متاستاتیک جامد نیستند.

بروژ گفت: “همه كلون ها به جز یكی فقط در هنگام تزریق از بین رفتند و تنها راه برای متاستاز ، مخلوط كردن جمعیت با هم بود.” “ما هیچ تصوری از مشاهده آنچه انجام می دادیم نداشتیم و این پدیده ای بود که سالها ما را به درک بهتر سوق داد.”

برای شناسایی چگونگی سلولهای سرطانی مخلوط منجر به گسترش تومور در حالی که زیرمجموعه های فردی این کار را نکرد ، تیم به هر کلون یک بارکد DNA منحصر به فرد برچسب زد و ترکیب تومورهای متاستاتیک را بررسی کرد.

در ابتدا ، هر 11 کلون پس از پیوند در موش تقریباً به همان تعداد وجود داشت. اما بعد از چند هفته ، بیش از 80 درصد سلولها کلون CL31 بودند. در هفته 10 ، تومورهای متاستاتیک تشکیل شده بودند که تقریباً به طور کامل از CL31 تشکیل شده بودند. این یافته ، همراه با آزمایشات اضافی ، شواهد محکمی را فراهم آورد که نشان می دهد تعاملات بین جمعیت کلونال به نوعی به سلولهای CL31 متاستاتیک می شود.

تجزیه و تحلیل ژنتیکی نشان داد که سلولهای CL31 به طور انحصاری دارای سطح تقویت شده ژن ERBB2 هستند ، که یک فاکتور رشد به نام HER2 را رمزگذاری می کند که در انواع خاصی از سرطان پستان نقش دارد. قابل توجه است ، هنگامی که تومور اصلی به صورت عمده از نظر ژنتیکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت ، محققان جمعیت اندکی از سلول ها را با ERBB2 تقویت شده مشاهده کردند و این تأیید کرد که روش شبیه سازی تک سلولی سلول های نادر تومور اصلی را با موفقیت شناسایی کرد.

محققان با جستجوی عواملی که ERBB2 را در سلولهای CL31 فعال می کنند ، از یک پروتئین سیگنالینگ به نام آمفیرگولین استفاده کردند که در سرطانهای پیشرفته تخمدان به مقدار زیاد یافت می شود و با پیش آگهی ضعیفی همراه است.

این تیم یک جمعیت کلونال خاص را که میزان بالایی از آمفیرگولین را بیان می کند ، شناسایی کرد. هنگامی که همراه با CL31 تزریق می شود ، مخلوط این دو زیر جمعیت برای ایجاد متاستاز کافی بود. این تعامل مشترک شامل آمفیرگولین به CL31 کمک می کند تا به اندام های دیگر حمله کرده و استعمار کند. اما این کار تیمی فقط موقتی بود ، زیرا CL31 خیلی زود از شریک خود پیشی گرفت. پس از چند هفته ، فقط سلولهای CL31 در تومورها باقی ماندند.

آزمایشات بیشتر نشان داد که قرار گرفتن در معرض آمفیرگولین فقط برای مدت کوتاهی پس از تزریق CL31 برای عمل به عنوان سوئیچ کافی است که به CL31 امکان تشکیل تومورهای متاستاتیک را می دهد.

نفار-ابوعماره گفت: “شناسایی مکانیسم مولکولی زمینه همکاری کلونال چالش برانگیز بود.” “فرضیه های کاری زیادی بوجود آمد و مرد ، اما سرانجام قطعاتی از پازل در جای خود قرار گرفتند. تماشای تراز بندی بلوک های ساختمانی مرحله بسیار مهیج و رضایت بخشی در تحقیقات ما بود.”

جاده طولانی

نویسندگان گفتند ، شناسایی این مکانیسم که قبلاً ناشناخته بود متاستاز را تحریک می کند ، خطوط جدیدی از مطالعه را برای درک بهتر روند و یافتن رویکردهای جدید برای کنترل آن باز می کند.

این تیم آزمایشاتی را انجام داد كه نشان داد انسداد توانایی سلولهای CL31 در شناسایی آمفیرگولین می تواند در ایجاد تومورهای متاستاتیک جامد تداخل ایجاد كند. به گفته بروژ و همکارانش ، قبل از بررسی هرگونه کاربرد بالینی بالقوه ، باید به سوالات بی شماری پاسخ داده شود.

یافته های مطالعه بر اساس مدل های سلولی و موش بود و برای تأیید مشابه بودن این مکانیسم در انسان ، تحقیقات بیشتری لازم است. برخلاف بیشتر سرطان های دیگر ، سلول های سرطانی تخمدان در مایع حفره شکم رشد کرده و گسترش می یابند و تومورهای متاستاتیک جامدی را در سطح سایت هایی مانند دیافراگم و پانکراس ایجاد می کنند. برای کشف اینکه آیا مکانیسم های مشابه در سرطان هایی که از طریق خون یا سیستم های لنفاوی پخش می شوند ، نقش دارند یا خیر ، لازم است مطالعات بیشتری انجام شود.

به گفته نویسندگان ، نتایج همچنین از تلاش ها برای درک بهتر رفتارها و فعل و انفعالات انواع مختلف سلول در تومورها خبر می دهد. این پویایی به طور فزاینده ای به عنوان علتی در حساسیت دارویی ، مقاومت به دارو و خواصی مانند متاستاز پیش بینی نشده نقش دارد. نویسندگان نوشتند ، متاستاز سرطان تخمدان یک مدل جذاب برای مطالعه پویایی تکاملی همکاری بین سلولهای سرطانی ارائه می دهد.

علاوه بر این ، مطالعه اهمیت مدل های حیوانی را در مطالعه سرطان برجسته می کند. به طور معمول ، تحقیقات در مورد متاستاز شامل مقایسه بین تومور اولیه و تومور متاستاتیک است ، که می تواند اطلاعات مربوط به فعل و انفعالات حساس به زمان را حذف کند.

بروژ گفت: “از آنجا که این تعامل گذرا بود ، روشهای استاندارد مقایسه تومورهای اولیه و متاستاتیک امکان پذیر نیست.” “ما بدون استفاده از مدلهای حیوانی و جمعیتهای کلونال جداگانه سلولها ، نسبت به این نوع مکانیسم نابینا خواهیم بود.”


ریختن نور جدید در مورد منشأ متاستازها


اطلاعات بیشتر:
Suha Naffar-Abu Amara و همکاران ، فعل و انفعالات کلونال مقطعی گذرا می توانند متاستاز تومور را تحریک کنند ، ارتباطات طبیعت (2020) DOI: 10.1038 / s41467-020-19584-1

تهیه شده توسط دانشکده پزشکی هاروارد


استناد: سلولهای سرطانی تخمدان برای متاستاز همکاری می کنند (2020 ، 18 نوامبر) بازیابی شده در 18 نوامبر 2020 از https://medicalxpress.com/news/2020-11- تخمدان- سرطان- سلولهای-همکاری-متاستاز .html

این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. جدا از هرگونه معامله عادلانه با هدف مطالعه خصوصی یا تحقیق ، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تولید نیست. محتوای مذکور فقط به هدف اطلاع رسانی ایجاد شده است.